Everybody knows, that nobody really knows how to make it work

1

november 27, 2011 door Maureen

Dat moment waarop je je beseft dat mensen veranderen. Dat de mensen waarvan je dacht dat je ze kende, plots in vreemde mensen veranderen. Dat moment waarop je je beseft dat sommige mensen niet datgene voor jou zullen doen, als jij voor hen. Dat moment waarop je weet dat je daarboven moet staan, dat je je niet zo druk zou moeten maken, dat het heus allemaal wel weer goed komt. Dat moment waarop je gevoel helaas sterker is.

Mensen veranderen, heel natuurlijk, heel begrijpelijk. Ik ben ook niet meer het onschuldige, ja-knikkende en brave meisje van een paar jaar terug. Noem het ontwikkeling, volwassen worden, zelfontplooiing of verschuiving van interesses. Verandering is goed, althans dat dacht ik. Tot ik merkte dat het ook invloed op mezelf kan hebben als mensen veranderen.
Blijkbaar kan het heel simpel zijn om van ‘schouder om op te huilen’, ‘beste maatje’, ‘luisterend oor’ of gewoon ‘iemand’ te veranderen in ‘lucht’, ‘niemand’ of ‘alleen-als-ik-je-nodig-heb-ben-je-leuk-persoon’. Er zijn mensen die er totaal geen moeite mee hebben, er zijn echter ook mensen die het wel wat kan schelen. Opeens zijn andere dingen belangrijker geworden, zo belangrijk dat ze het blijkbaar waard zijn om het vertrouwde, waarvan je weet dat het goed en fijn is, achter je te laten en je niet meer mee te bemoeien. Maar waarom dan wel verwachten dat de andere persoon nog steeds hetzelfde denkt? Dat je er alsnog altijd op terug kan vallen terwijl het eigenlijk niks meer is vergeleken met wat het was?

Net op dat moment waarop je hoopt, en er vooral van overtuigd bent, dat je het snapt, het doorhebt, het op een rijtje hebt, een stap verder vooruit kunt, blijkt het tegendeel waar. Je plan wordt door elkaar geschud, je gevoel van ‘hetzelfde voor iemand betekenen als diegene voor jou doet’ wordt vertrapt. De gedachten in je hoofd die je net op een rijtje had, worden plotseling gewoon weer in willekeurige volgorde in hun oude staat teruggebracht. Je weet niet of je er iets van moet zeggen, of je er iets aan moet doen, of je er überhaupt iets aan kán doen. Je gelooft niet meer in de ‘het komt wel goed’-achtige adviezen van mensen en het enige wat nog een redelijke oplossing lijkt is er niet aan denken. Niet aan willen denken. Het van je af zetten, het van je af schrijven. Je verschuilen achter je glimlach en je concentreren op de mensen en de dingen die er wel toe doen.

Misschien is het weer een les, misschien is het achteraf gezien goed, misschien voor iemand in het bijzonder, misschien een algemene ervaring, maar waarschijnlijk een combinatie van allen.


Bron afbeelding: http://barneyesundinosaurio.tumblr.com/post/13409184322



Good to know it’s all a game.

One thought on “Everybody knows, that nobody really knows how to make it work

  1. mlonne zegt:

    Now that it’s raining more than ever,
    know that we still have each other.
    You can stand under my umbrella.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: