Those Summer Days

1

augustus 14, 2011 door Maureen

Terwijl sommigen over een week alweer in de schoolbanken, achter hun pc, tussen de dossiers of op enig ander werk zitten, realiseerde ik me vandaag dat ik nog een maand vakantie heb. Een maand waarin nog behoorlijk veel op de planning staat. Een maand vakantie voor me, wat betekent dat ik er al 1,5 maand op heb zitten. In die 1,5 maand vrije tijd zijn aanzienlijk veel dingen gebeurd. Denk aan logeerpartijtjes, weer beginnen met werken, op en neer rijden naar Nieuwegein voor een kort bezoekje, dineren bij lieve mensen, andere lieve mensen uitnodigen om voor te koken, mooie en lange avonden, en ondanks het enigszins slechte zomerweer de toch zeer geslaagde buitenzit-activiteiten.
De zomer begon met mijn reis naar Berlijn. Heerlijk! Perfect weer, ontzettend leuke mensen en gewoon een toffe stad. Helaas kwam daar ook een einde aan, en daarna brak een periode aan waarin ik m’n taak als verkoopster weer op me mocht nemen, na 3 maanden thuis zitten. Nooit gedacht dat het zo fijn zou zijn om weer dingen om handen te hebben, thuis alleen zitten is toch niet echt mijn ding. Helemaal niet als het donker is, en ik van mezelf die horrorfilm toch echt af móet kijken. Op dat soort momenten kom je er dan achter dat sommige mensen toch meer voor je betekenen dan dat je in wilt zien, en dat je ze stiekem toch wel mist. Hoe fijn is het dan om even een (enigszins nutteloos) msn-, telefoon- of skypegesprek te hebben. Van 1,5 uur.
Om en om gaat iedereen weg, op vakantie. En dan komen de verhalen. ‘Hoi! Ik moet morgen naar het hotel toe, en ik weet niet meer welk metrostation ik er dan uit moet. Zou jij het op kunnen zoeken?’ ‘Natuurlijk!’ Met een kleine ‘haha’ in m’n achterhoofd. Of: ‘We hebben nu al 5 uur vertraging!’, Smsjes met alleen ‘Vlambadabambam!’, gesprekken als; ‘Hoe is het weer bij jullie? Hier is de lucht strakblauw en is het 28 graden!’ (Maureen kijkt naar buiten, waar alle braderie-kraampjes in de stromende regen staan) *Zucht*
Thank God komt ook iedereen weer terug, stel je voor. Als blijkt dat na 3 weken alleen thuis zijn het huis niet is afgebrand, de planten niet allemaal dood zijn, de auto nog heel is en dat zelfs ik nog leef, valt het allemaal toch weer mee. Iets met; er gaat niets boven thuis en de mensen om je heen? En met de mensen die terugkomen, komt ook mijn activiteit weer bovendrijven. Hallo ritme (dankzij het werk!), ouderwets gezellige avonden lachen, wijn drinken, en borrelen.
De komende weken staan ook bol van de leuke dingen, zoals ik al zei. Eerst nog 3 weken behoorlijk veel werken, tussendoor een paar dagen vrij om met lieve vriendinnetjes af te spreken. Langsgaan bij de ‘docentbegeleider’ van de Introweekcommissie (want dat doen we ook nog!), en daar op het dakterras het programma doorspreken, en dan uiteindelijk als Mentor de Introweek voor de eerstejaars Duits organiseren. Zin! Genoeg in het vooruitzicht dus. En nog beter; vanaf komende week wordt het weer beter weer. Ik hou van de zomer.❤

Moraal van dit verhaal? Doe ik niet aan, maar als het moet; een kleine, stiekeme uiting van liefde voor de mensen om me heen.

One thought on “Those Summer Days

  1. jwstrik zegt:

    ik voel me niet aangesproken over metrostations😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: