Random Words on a Tuesday Evening

1

april 26, 2011 door Maureen

De mensen die mij wat langer kennen dan vandaag weten dat ik alles behalve stressbestendig ben. Om de simpelste dingen kan ik al nachten wakker liggen. Mailtjes over opdrachten die moeten worden ingeleverd, cijfers die te lang op zich laten wachten, mensen die nergens op reageren, planningen die niet blijken te kloppen, en ga zo maar door. Ik verbaas me dan ook over mensen die alles op de korte termijn bekijken: ‘ach, dat komt wel.’ Diep respect als je zo kunt leven, dat gaat mij nooit lukken. Ik plan altijd alles vooruit, en o wee als die planning dan verandert. Wat dus vandaag gebeurde.

Ik kreeg een mail dat m’n docent ziek is, en dat de colleges van deze week komen te vervallen. Eerste gedachte? ‘Nooo, fuck, help.’ Terwijl de rest van m’n studiegenoten het heerlijk nieuws vonden (want, een week extra vakantie), schoot ik al in de stress. Zoals in m’n vorige blog te lezen was, kan ik absoluut niet omgaan met niks doen, ik kan simpelweg niet stilzitten. Stiekem vond ik het vooruitzicht van colleges volgen, studiegenootjes weer ontmoeten en verplicht dingen moeten doen wel prettig. Klinkt raar, ik weet het. Maar na een week Dresden, een paar dagen flink uitbrakken en nog meer vrije dagen, had ik eigenlijk weer behoefte aan regelmaat. Komt neer op een dag college, een dag vrij, een dag college, een dag vrij, een dag college, en dan weekend. Al met al meer regelmaat dan ik nu heb. Dit plan van ‘regelmaat, rust en reinheid’ werd ruw verstoord door de mail in m’n inbox. Ik had opeens 2 onbedoelde dagen extra vrij, en moest deze tijd door zien te komen. Alleen. Want niemand heeft natuurlijk in deze tijd vakantie. Plannen schoten door m’n hoofd, maar ik faalde compleet. Ik moest iets doen waar ik een hekel aan heb; me erbij neerleggen. Revolutie!

Bovenstaande situatie herhaalt zich in mijn hoofd als ik veel moet doen in een te korte tijd. Ik heb dan de neiging om tot 3 uur ’s nachts door te werken, maar kan me tegen die tijd nooit meer concentreren. Terwijl sommigen pas op het laatste moment aan hun opdrachten beginnen, heb ik het bij wijze van spreke al af voordat het überhaupt opgegeven is. Om ziek van te worden af en toe, maar je karakter verander je niet zomaar. Ieder heeft zo z’n eigen dingen, maar als ik soms m’n eigen dingen teruglees voel ik me een halve psychopaat. Hoort vast ook bij volwassen worden.

Tot slot nog even een uiting van frustratie: mensen, doe je alsjeblieft niet anders voor dan je bent. Verander je mening niet voor anderen, omdat je bang bent dat je eigen mening niet geaccepteerd wordt. Als dit laatste het geval is begeef je je bij de verkeerde mensen. Je bent zoals je bent, daar verander je niks aan. Ga het vooral niet proberen, het irriteert alleen maar.
‘Be yourself, no matter what they say.’

(Heeft totaal geen aansluiting met het eerste gedeelte, ich weiss. Sommige dingen moeten er alleen soms uit. Ongeacht relevantie.)

One thought on “Random Words on a Tuesday Evening

  1. jwstrik zegt:

    goed werk heeft tijd nodig, stressbestendigheid ook😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: