It’s all ‘bout the money, it’s all ‘bout the dum-dum-duh-dee-dum-dum…

1

april 9, 2011 door Maureen

Vanwege het mooie lenteweer de laatste dagen, en als troost voor het vele studeren, mocht ik van mezelf een bak Ben&Jerry’s ijs eten. Dit is ook één van mijn vele verslavingen, just for the record. Ik was nog niet halverwege met eten, toen ik me bedacht dat het misschien wel prettig zou zijn om te kijken hoeveel calorieën ik naar binnen aan het werken was. Dit had ik beter niet kunnen doen, want het viel erg tegen, maar dat terzijde. Mijn oog viel op een ander stuk tekst namelijk: “Onze brownies die in dit ijs zitten, worden gemaakt door dakloze mensen in New York. Onder andere hierdoor is dit ijs Fair-Trade.”


Mijn eerste gedachte was: dan kunnen die dakloze mensen uit New York wel lekkere brownies bakken. Maar toen bedacht ik me. Pardon? Dus vanwege het feit dat er dakloze mensen aan dit ijs hebben meegewerkt, is het een Fair-Trade product? Natuurlijk is het een goed initiatief om deze mensen, die geen werk hebben, werk aan te bieden, en mee te laten werken aan producten, maar ik vond de constatering nogal vreemd. (Okee, verder zat er voor 58% aan Fair-Trade producten in, maar daar gaat het nu even niet om.)

“Eerlijke handel of Fair-Trade bevordert de duurzame ontwikkeling in de internationale handel, met name bij de export van arme landen naar rijke Westerse landen. Fair-Trade betekent dat bijvoorbeeld koffieboeren, cacaoboeren of bananenboeren in Latijns-Amerika, Afrika en Zuidoost-Azië een eerlijke prijs krijgen voor hun exportproducten. Een prijs die in verhouding staat tot de werkelijke productiekosten, en niet een prijs die wordt bepaald door de verhoudingen op de internationale markt. Fair-Trade producten dienen daarnaast te voldoen aan strenge milieueisen.”
(Bron: Wikipedia)
Volgens mijn grote vriend ‘Wikipedia de digitale Encyclopedie’, die naast Google (mijn andere grote vriend), mij verrassend vaak nieuwe inzichten geeft in dingen die ik nog niet wist of waar ik zelfs nog nooit over gehoord had, betekent Fair-Trade dus voornamelijk dat de producenten van de producten een eerlijke prijs krijgen voor hun product. Dit is wel degelijk een verschil met ‘het product laten maken door zielige mensen zonder werk, en zo een goede daad verrichten’.

Ik weet dat ik als kleine, onbenullige, niet-belangrijke consument er niet zoveel over te zeggen heb, maar raar is het wel. In mijn ogen in elk geval. Ik hou niet zo van onrecht, en vind het dan ook best moeilijk dat wij per jaar zo’n 43-60 kilo voedsel weggooien per persoon, terwijl de arme kindertjes in Afrika niet eens eten hebben. Als zulk onrecht voorkomen of opgelost kan worden, heel graag. Over het principe van Fair-Trade producten zul je me dan ook niet horen klagen, en daar ben ik vast ook niet de enige in. Mijn probleem is alleen dat ik veel te naïef en nuchter ben om zulke dingen te geloven. Natuurlijk kunnen we honger en armoede niet oplossen door in één klap alleen nog maar Fair-Trade producten te kopen, denk eens even logisch na. Daarbij zal het toch nooit lukken om iedereen aan de Fair-Trade producten te krijgen (heeft misschien wel iets met het egoïsme van de mens an sich te maken). Onrecht, zoals boven beschreven, los je met zulke acties niet op. Ik vind het prima om Fair-Trade bananen of chocolade te eten, zolang het ook echt Fair-Trade is, en ik ook zeker weet dat het aan de Fair-Trade voorwaarden voldoet. Chocolade blijft chocolade namelijk.

Dit laatste blijkt jammer genoeg lang niet altijd het geval. Uit verschillende onderzoeken is namelijk gebleken dat veel boeren helemaal niet profiteren van het Fair-Trade principe. Plus, en dit vond ik helemaal erg, slechts 10% van de aankoopprijs van de Fair-Trade producten komt maar bij de producenten terecht. Voor de nieuwsgierige mensen onder ons: artikel 1, artikel 2 en artikel 3. Dit zijn natuurlijk maar een paar voorbeelden. Google is your best friend, like I said.
Terugkomend op de schrale 10% die de producenten in de arme landen maar krijgen, wat gebeurt er met de andere 90%? Zoals Meja al zo mooi verwoorde, it’s all ‘bout the money. En dit is hetgeen wat ik zo jammer vind aan zulke principes. De opzet is goed, de uitvoering mislukt vaak. Het is een beetje jammer om jezelf neer te zetten als ‘goede producent’, terwijl het in de praktijk vaak anders ligt.

Terug naar de dakloze mensen in New York die de brownies maken voor Ben&Jerry’s. Ik moet zeggen, ze kunnen er wel wat van. En ik ben blij dat ik er aan bij kan dragen dat ze nu werk hebben, wat ze ook nog eens goed kunnen. Maakt dat mij nu ook een klein beetje tot een Fair-Trade helper?

One thought on “It’s all ‘bout the money, it’s all ‘bout the dum-dum-duh-dee-dum-dum…

  1. Arthur van Reeken zegt:

    Me likey. :’)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: